نيست كسى را كه أو را بنام يا به كنيت أو ذكر كند تا زمانيكه ظاهر سازد خداوند دولت وسلطنت أو را " چهارم : خبر صحيح مشهوري است كه آن را ثقة الاسلام در كافى وصدوق در عيون وكمال الدين وطبرسى در احتجاج از امام محمد تقي ( عليه السلام ) روايت كرده اند كه فرمود در خبري طولانى كه حاصلش آنكه روزى أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در مسجد الحرام بود كه ناگاه مردى پيش آمد خوش هيئت وخوش لباس وسلام كرد وچند سؤال كرد وحضرت به امام حسن ( عليه السلام ) حواله فرمود ، آن جناب جواب داد پس آن شخص گفت : أشهد أن لا إله الا الله ولم أزل اشهد بها واشهد ان محمدا رسول الله ولم أزل اشهد بذلك . آنگاه شهادت بر خلافت ووصايت آن جناب ويك يك از اوصياى آن حضرت داد تا آنكه گفت : شهادت مىدهم بر مردى از فرزندان حسن كه به كنيه نام برده نمى شود تا آنكه ظاهر شود امر أو ، پس پر كند زمين را از عدل را از عدل چنانچه پر شده از جور كه أو قائم است به امر حسن بن علي والسلام عليك يا أمير المؤمنين ورحمة الله وبركاته . آنگاه برخاست ورفت . پس حضرت به امام حسن ( عليه السلام ) فرمود : " در پى أو برو ، ببين به كجا مىرود . " پس حضرت فرمود كه : " أو خضر بود " ودر اين خبر شريف چند فايده است : أول : آنكه نبردن نام شريف أو از صفات معروفه آن حضرت بود كه تداول داشت در زمان أنبياء واوصياى گذشته . دوم : آنكه از جمله تكاليف ومعتقد أهل حق بود در جميع عصرها . سيم : آنكه حكم ثابت است تا زمان ظهور واختصاصى به زمان غيبت صغرى يا أوقات تقيه ندارد مطابق اخبار سابقه وآينده ، وعلامه مجلسي در بحار بعد از ذكر چند خبر كه تحديد فرمودند حرمت را تا زمان ظهور ، فرموده : كه اين تحديدات صريح است در نفى قول آنكه تخصيص داده اين را به زمان غيبت